نقد و بررسی بازی Ready or Not

اگر از طرفداران قدیمی بازی‌های تیراندازی تاکتیکی باشید، احتمالاً نام سری SWAT و به‌ویژه نسخه چهارم آن برایتان با خاطراتی از استرس، برنامه‌ریزی و فریادهای «دست‌ها بالا» گره خورده است. پس از سال‌ها غیبت یک شبیه‌ساز پلیسی واقعی، استودیو VOID Interactive با پروژه‌ای به نام Ready or Not وارد میدان شد تا خلاء بزرگ این سبک را پر کند. این بازی نه یک شوتر سریع مثل Call of Duty است و نه یک اثر تفننی؛ اینجا صحبت از ثانیه‌هایی است که مرز بین مرگ و زندگی، و وظیفه و جنایت را تعیین می‌کنند. برای نقد و بررسی بازی Ready or Not تا انتها با بازیچی همراه باشید.

 فلسفه طراحی: جایی که سکوت، بلندتر از فریاد است

در اکثر بازی‌های شوتر، هدف اصلی «کشتن» است؛ اما در Ready or Not، کشتن آخرین گزینه و اغلب نشان‌دهنده یک شکست نسبی در استراتژی است. فلسفه اصلی بازی بر پایه «قوانین درگیری» (Rules of Engagement) بنا شده است. شما به عنوان فرمانده یک تیم پنج‌نفره SWAT، وظیفه دارید نظم را به محیط‌های آشوب‌زده بازگردانید.

این بازی از شما می‌خواهد که ابتدا از ابزارهای غیرکشنده استفاده کنید، مجرمان را به تسلیم وادارید و امنیت غیرنظامیان را تامین کنید. شلیک به یک مظنون مسلح که هنوز سلاحش را به سمت شما نگرفته یا در حال فرار است، می‌تواند منجر به جریمه‌های سنگین و کاهش امتیاز ماموریت شود. این سطح از پایبندی به واقعیت، لایه‌ای از تنش اخلاقی را به بازی اضافه می‌کند که در کمتر اثری دیده می‌شود.

خرید اکانت قانونی Ready or Not برای PS5

بررسی بازی Ready or Not : گیم‌پلی

گیم‌پلی بازی بر پایه دقت و حوصله بنا شده است. شعار «آرام، سریع است و سریع، موثر است» (Slow is smooth, smooth is fast) در تار و پود بازی تنیده شده.

• -برنامه‌ریزی قبل از نبرد:قبل از ورود به هر ساختمان، شما باید تجهیزات تیم را انتخاب کنید. آیا به دوربین آینه‌ای (Mirror Gun) برای دیدن پشت درها نیاز دارید؟ آیا باید درها را با بمب‌های کوچک (C2) منفجر کنید یا با لگد باز کنید؟ انتخاب نوع جلیقه ضدگلوله (کولار، سرامیک یا فولاد) حتی بر سرعت حرکت و میزان مقاومت شما تاثیر مستقیم دارد.
• پاکسازی اتاق‌ها: این بخش، قلب تپنده بازی است. عبور از یک درگاه ساده می‌تواند به یک فاجعه تبدیل شود. تله‌های انفجاری متصل به درها، مظنونینی که پشت مبلمان کمین کرده‌اند و غیرنظامیانی که از ترس جیغ می‌کشند، همگی تمرکز شما را به چالش می‌کشند. سیستم کنترل تیم (AI Command) در نسخه ۱.۰ به شدت بهبود یافته و حالا اعضای تیم شما با هوشمندی بخش‌های مختلف اتاق را پوشش می‌دهند، اما همچنان اشتباهات کوچک شما می‌تواند منجر به از دست رفتن کل تیم شود.

بررسی بازی Ready or Not : هوش مصنوعی فراتر از یک هدف متحرک

یکی از درخشان‌ترین بخش‌های Ready or Not، هوش مصنوعی مظنونین و غیرنظامیان است. آن‌ها دارای سیستمی به نام «روحیه» (Morale) هستند.

• یک مظنون ممکن است با دیدن نارنجک فلش‌بنگ بلافاصله تسلیم شود، اما مظنون دیگری ممکن است وانمود به تسلیم شدن کند و ناگهان چاقویی از جیبش درآورد.
•  غیرنظامیان همیشه همکاری نمی‌کنند؛ برخی از آن‌ها از شدت وحشت ممکن است فرار کنند و مستقیماً به مسیر شلیک شما بدوند.
  این غیرقابل‌پیش‌بینی بودن باعث می‌شود که هیچ دو باری که یک مرحله را بازی می‌کنید، شبیه به هم نباشد. شما هرگز نمی‌دانید پشت آن در چوبی، یک نوجوان ترسیده منتظر است یا یک تروریست آموزش‌دیده که آماده شلیک به سر شماست.

 اتمسفر و روایت محیطی: راویانی از جنس خون و خاکستر

Ready or Not ترسی از نمایش جنبه‌های تاریک و کریه جامعه ندارد. مراحل بازی از یک آپارتمان ساده که محل تولید مواد مخدر است شروع شده و به سناریوهای وحشتناکی مثل قاچاق انسان، کلوپ‌های شبانه مورد حمله قرار گرفته و حتی خانه‌هایی که به شدت آلوده به مسائل غیراخلاقی هستند، ختم می‌شود.

طراحی مراحل (Level Design) در این بازی فوق‌العاده است. هر مرحله داستانی را از طریق محیط روایت می‌کند؛ یادداشت‌های روی میز، نوع چیدمان اتاق‌ها و حتی لکه‌های خون روی دیوار، همگی به شما می‌گویند که در این مکان چه اتفاقی افتاده است. این بازی اتمسفری سنگین و گاهی آزاردهنده دارد که به خوبی حس سنگینی وظیفه یک نیروی پلیس را منتقل می‌کند.

تجهیزات و شخصی‌سازی: ابزارهایی برای هر سناریو

تنوع تجهیزات در بازی سرسام‌آور است. از انواع تفنگ‌های تهاجمی و شاتگان‌ها گرفته تا سلاح‌های غیرکشنده مثل پینت‌بال‌های فلفلی و تیزرها. شخصی‌سازی سلاح‌ها فقط برای زیبایی نیست؛ اضافه کردن یک صداخفه‌کن ممکن است طول سلاح شما را زیاد کرده و مانع از چرخش راحت در راهروهای تنگ شود. استفاده از چراغ‌قوه یا لیزر مادون قرمز (برای استفاده با دوربین دید در شب) در مراحل تاریک نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت است.

 بخش چندنفره و همکاری (Co-op)

همکاری در بالاترین سطح: در حالت Co-op، بازی به یک آزمون واقعی برای مهارت‌های ارتباطی تبدیل می‌شود. برخلاف اکثر بازی‌های شوتر که در آن هر بازیکن به تنهایی برای گرفتن امتیاز تلاش می‌کند، در اینجا تک‌روی به معنای شکست کل تیم است. تقسیم وظایف؛ یعنی تعیین اینکه چه کسی «نفر اول» (Pointman) برای ورود به اتاق باشد و چه کسی مسئول پوشش عقب (Rear Guard)، لذتی استراتژیک دارد که در هیچ بازی دیگری یافت نمی‌شود. اشتباه یک بازیکن در پرتاب نارنجک گاز اشک‌آور یا شلیک زودهنگام، می‌تواند تمام زحمات ۱۰ دقیقه‌ای تیم برای نفوذ مخفیانه را نقش بر آب کند.

چرا بخش چندنفره Ready or Not محبوب‌ترین قسمت بازی است؟

در سومین و پرطرفدارترین قسمت، بخش چندنفره یا همان Multiplayer بازی را داریم که امکان تجربه‌ی ماموریت‌های Ready or Not را به همراه دوستان‌تان فراهم می‌کند. بدون شک، سرگرم‌کننده‌ترین بخش بازی در همین قسمت قرار گرفته و به طور کلی حال و هوای خاص خودش را دارد. گیم‌پلی تاکتیکال چند نفره بازی که به مانند بازی‌های نظامی سخت‌گیرانه، بازیکن را مجبور به همکاری تیمی و تصمیم‌گیری دقیق می‌کند. در صورت بازی کردن به صورت چندنفره به همراه بازیکنان دیگر، یک لایه‌ی جدید به گیمپلی تنش‌زا و هیجان‌انگیز بازی اضافه می‌کند و به تمامی طرفداران بازی‌های FPS پیشنهاد می‌شود که در صورت امکان حتما Ready or Not را به صورت چندنفره به همراه دوستان‌شان تجربه کنند.

با یک مرور کلی به محتویات درون بازی، به خوبی می‌توان یک بار دیگر مدیریت هوشمندانه‌ی تیم سازنده در استفاده از منابعی که در اختیارشان قرار گرفته را مشاهده کرد. در هر صورت، بازی Ready or Not یک پروژه‌ی مستقل بوده که توسط یک تیم مستقل با بودجه‌ای نامشخص (در سطح اینترنت) توسعه یافته. در پروژه‌های این‌چنینی، همیشه مدیریت منابع حرف اول را می‌زند و بازی Ready or Not هم از این قاعده مستثنا نیست. سازندگان بازی چه در زمینه‌ی فنی و چه در زمینه‌ی دسته‌بندی محتویات، به هوشمندانه‌ترین شکل ممکن عمل کرده‌اند و تجربه‌ی مطلوب بازیکن را اولویت اصلی خودشان قرار داده‌اند.

آن‌ها به جای پرداختن به یک خط داستانی بیهوده و پرداخت میلیون‌ها دلار پول اضافی برای ضبط کات‌سین‌ها و خلق یک روایت نصفه و نیمه، با واقعیت ماجرا کنار آمده‌اند و خارج از توان واقعی‌شان برنامه‌ریزی نکرده‌اند. در عوض، مجموعه‌ای از ماموریت‌های اختصاصی تیم‌های ضدضربت را در کنار هم قرار داده‌اند که به شیوه‌های مختلف در قالب سه بخش اصلی بازی می‌توان وارد آن‌ها شد و به شیوه‌های متنوع ماموریت‌هایشان را به پایان رساند.

بررسی بازی Ready or Not : گرافیک فنی و هنری

استفاده از موتور گرافیکی Unreal Engine 4 به استودیوی VOID اجازه داده تا یکی از واقع‌گرایانه‌ترین محیط‌های بصری را خلق کند.

نورپردازی:

نورپردازی در Ready or Not صرفاً یک عنصر زیبایی نیست، بلکه بخشی از مکانیک گیم‌پلی است. تضاد بین سایه‌های عمیق و نورهای تندِ چراغ‌قوه‌ها، حس تعلیق را دوچندان می‌کند. استفاده از دوربین دید در شب (NVG) باعث تغییر کامل پالت رنگی بازی می‌شود و تجربه‌ای متفاوت از محیط را ارائه می‌دهد.

جزئیات فیزیکی:

برخورد تیرها به سطوح مختلف (مانند گچ، چوب یا فلز) با دقت بالایی شبیه‌سازی شده است. سیستم تخریب‌پذیری درها و نفوذ گلوله از میان دیوارهای نازک، بازیکن را وادار می‌کند تا همیشه مراقب باشد که چه چیزی را به عنوان کاور انتخاب می‌کند.

بررسی بازی ردی اور نات : نقد اخلاقی و جنجال‌ها

یکی از بحث‌برانگیزترین جنبه‌های Ready or Not، انتخاب سوژه‌های داستانی آن است. بازی ابایی از نمایش صحنه‌هایی که لرزه بر تن می‌اندازد ندارد؛ از مدارس مورد حمله قرار گرفته تا مراکز قاچاق کودکان. برخی منتقدان معتقدند که بازی در نمایش خشونت زیاده‌روی می‌کند، اما طرفداران استدلال می‌کنند که این واقعیتِ عریان دنیایی است که نیروهای SWAT هر روز با آن روبرو هستند.
بازی با نمایش این صحنه‌ها، سعی نمی‌کند خشونت را تقدیس کند، بلکه می‌خواهد وزن سنگین تصمیماتی که یک افسر پلیس در صدم ثانیه می‌گیرد را به تصویر بکشد. هر جسدی که در محیط می‌بینید، یادآور شکستی است که در پیشگیری از جرم رخ داده است.

صداگذاری: سکوت قبل از طوفان

طراحی صدا در این بازی خیره‌کننده است. صدای اکوی شلیک گلوله در سالن‌های خالی، صدای خش‌خشش بی‌سیم هم‌تیمی‌ها، و از همه مهم‌تر، صدای محیطی که به شما در شناسایی دشمن کمک می‌کند. شما یاد می‌گیرید که به صدای جابجایی یک صندلی در طبقه بالا یا صدای مسلح شدن یک اسلحه پشت در، با دقت گوش دهید. صدا در Ready or Not نیمی از اطلاعاتی است که برای زنده ماندن به آن نیاز دارید.

 سیستم سلامت و آسیب‌دیدگی

در این بازی خبری از «بسته سلامتی» (Medkit) که معجزه‌آسا جراحات را خوب کند نیست. سیستم آسیب‌دیدگی بازی به صورت عضو-محور طراحی شده است. اگر به پای شما شلیک شود، سرعت حرکت‌تان به شدت کاهش می‌یابد. اگر دست شما آسیب ببیند، دقت نشانه‌گیری‌تان به شدت افت می‌کند و لرزش دست مانع از شلیک دقیق می‌شود. خونریزی باید بلافاصله با بانداژ متوقف شود، در غیر این صورت بازیکن پس از مدتی از حال می‌رود. این موضوع باعث می‌شود که هر درگیری، عواقبی ماندگار تا پایان مرحله داشته باشد.

 چالش‌ها و نقاط ضعف

با وجود تمام نکات مثبت، Ready or Not خالی از ایراد نیست.

• سختی بی‌رحمانه: بازی برای بازیکنان تازه‎وارد بسیار دشوار است و منحنی یادگیری تندی دارد. هوش مصنوعی دشمنان گاهی بیش از حد «مافوق بشری» عمل می‌کند و می‌تواند از فاصله‌ای دور با یک تپانچه ساده، با دقتی عجیب به سر شما شلیک کند.
•  باگ‌های فنی: با وجود خروج از حالت دسترسی زودهنگام (Early Access)، هنوز هم گاهی شاهد باگ‌هایی در هوش مصنوعی هم‌تیمی‌ها یا گیر کردن اجسام در محیط هستیم که البته با آپدیت‌های مداوم در حال برطرف شدن هستند.

 جایگاه بازی در صنعت مدرن

در دورانی که اکثر بازی‌های شوتر به سمت سرعت‌های سرسام‌آور و سیستم‌های پرداخت درون‌برنامه‌ای حرکت کرده‌اند، بازی ردی اور نات یک نامه عاشقانه به دوران طلایی شوترهای تاکتیکی است. این بازی ثابت کرد که هنوز هم مخاطبان زیادی برای تجربه‌های جدی، سخت و واقع‌گرایانه وجود دارند.

 نتیجه‌گیری: آیا شما آماده هستید؟

بازی ردی اور نات بازیِ همه کس نیست. این اثر برای کسانی ساخته شده که از برنامه‌ریزی لذت می‌برند، کسانی که ترجیح می‌دهند ۱۰ دقیقه صرف بررسی یک اتاق کنند تا اینکه بدون فکر به داخل آن بپرند. این بازی یک شبیه‌ساز پلیسیِ غلیظ، اتمسفریک و به شدت تنش‌زا است که استانداردهای جدیدی را برای این سبک تعریف کرده است.

اگر به دنبال تجربه‌ای هستید که نه تنها مهارت تیراندازی، بلکه اعصاب، اخلاق و قدرت تصمیم‌گیری شما را تحت فشار قرار دهد، Ready or Not بهترین گزینه موجود در بازار است. اما به خاطر داشته باشید؛ در این بازی، بزرگ‌ترین دشمن شما تنها مظنونین مسلح نیستند، بلکه «بی‌صبری» و «ترس» شماست.

وقتی پشت در قرار می‌گیرید و هم‌تیمی‌تان آماده پرتاب گاز است، فقط یک سوال باقی می‌ماند: آیا آماده هستید یا نه؟