نقد و بررسی بازی Elden Ring: Nightreign
- تیم بازیچی
نقد و بررسی بازی Elden Ring: Nightreign :
دنیای بازیهای ویدئویی بارها ثابت کرده است که استودیو «فرامسافتور» (FromSoftware) از تغییر نمیترسد. پس از موفقیت بینظیر Elden Ring که مرزهای سبک «اپنورلد» را جابهجا کرد، حالا نوبت به Elden Ring: Nightreign رسیده است؛ اثری که نه یک بسته الحاقی سنتی است و نه یک دنباله مستقیم. Nightreign در واقع یک بازآفرینی جسورانه از فرمول «سولز» در کالبد یک بازی «اکشن-روگلایت» متمرکز بر همکاری چندنفره (Co-op) است.
بسیاری از طرفداران دوآتشه نگران بودند که حذف گشتوگذار آزادانه و جایگزینی آن با مراحل زمانبندی شده، هویت الدن رینگ را خدشهدار کند. اما میازاکی بار دیگر ثابت کرد که میتواند از دل محدودیت، خلاقیت استخراج کند. در این مقاله، وجببهوجب این کابوس شبانه را بررسی میکنیم تا ببینیم آیا Nightreign ارزش وقت و اعصاب گیمرهای سختپسند را دارد یا خیر با بازیچی همراه باشید.
بررسی بازی Elden Ring: Nightreign : بستر داستانی
داستان در Nightreign برخلاف نسخه اصلی که درباره «برخاستن برای پادشاه شدن» بود، درباره «بقا در میان ویرانهها» است. بازی در منطقهای به نام «لیمولد» (Limveld) جریان دارد؛ نسخهای پیچخورده و تاریک از لیمگریو که در مه و شب ابدی فرو رفته است.
در اینجا خبری از «تارنیشد» (Tarnished) گمنامی که شما میساختید نیست. شما در نقش یکی از هشت «رهرو شب» (Nightfarer) بازی میکنید. هر کدام از این شخصیتها دارای پیشزمینه داستانی غنی هستند که در طول رانهای (Runs) مختلف و با پیدا کردن آیتمهای داستانی موسوم به «خاطرات گمشده»، روایت میشوند. نکته جالب اینجاست که داستان به جای اینکه به صورت خطی پیش برود، به صورت تکهتکه در طول صدها رانِ موفق و ناموفق شکل میگیرد. این شیوه روایت، بازیکن را وادار میکند تا برای فهمیدن سرنوشت شخصیت محبوبش، بارها و بارها به دل خطر بزند.
مکانیسمهای گیم پلی Elden Ring: Nightreign: مثلث زمان، استراتژی و شانس
هسته اصلی گیمپلی Nightreign بر پایه یک چرخه (Loop) ۳۰ تا ۴۵ دقیقهای بنا شده است. هر ماموریت به سه فاز اصلی تقسیم میشود: صبح، عصر و شب نهایی.
- فاز جمعآوری و اکتشاف: در ۱۵ دقیقه اول، شما و تیمتان (تا ۳ نفر) در نقشه رها میشوید. هدف اصلی در این فاز، کشتن دشمنان کوچک، باز کردن صندوقها و پیدا کردن «موهبتهای موقت» (Blessings) است. سیستم لولآپ در اینجا لحظهای است؛ یعنی با کشتن هر دشمن، قدرت شما در همان لحظه افزایش مییابد، اما این قدرت با پایان هر ران ریست میشود.
- سیستم روگلایت و کارتهای قدرت: یکی از درخشانترین بخشهای بازی، اضافه شدن سیستم کارتهای ارتقا است. بعد از کشتن هر مینیباس، سه گزینه به شما داده میشود: مثلاً «افزایش ۲۰ درصدی آسیب جادوی خون» یا «بازیابی سلامت بعد از هر دفع حمله (Parry)». انتخاب این کارتها باید با توجه به کلاس شخصیت شما و مکمل بودن با قدرتهای همتیمیهایتان باشد. در اینجا استراتژی تیمی بر مهارت فردی مقدم است.
- شب نهایی و ظهور «ارباب شب»: با رسیدن به دقیقه پایانی، تمام محیط در تاریکی مطلق فرو میرود و باس نهایی منطقه ظاهر میشود. در این مرحله، بازی شباهت عجیبی به عناوین «بولت هل» (Bullet Hell) پیدا میکند؛ جایی که باید در میان انبوهی از جادوها و ضربات مهلک باس، به دنبال روزنهای برای ضربه زدن باشید.
کلاسهای شخصیت: تنوعی فراتر از انتظار
Nightreign هشت شخصیت با قابلیتهای کاملاً متمایز ارائه میدهد که هر کدام سبک بازی منحصربهفردی دارند. به عنوان مثال:
- Ironeye: یک کماندار ماهر که بر کنترل فاصله و تلهگذاری تمرکز دارد. قابلیت ویژه او (Ultimate Art) بارانی از تیرهای آغشته به آتش سرخ است که محیط را برای ثانیههایی پاکسازی میکند.
- The Recluse: یک جادوگر که از جادوهای ممنوعه استفاده میکند. او میتواند با فدا کردن بخشی از نوار سلامت خود، آسیبهای وحشتناکی وارد کند.
- Sentinel: تانکِ گروه که با سپر عظیم خود نه تنها ضربات را جذب میکند، بلکه میتواند برای همتیمیهایش سپر محافظ ایجاد کند.
طراحی نبردها و باسفایتهای بازی الدن رینگ نایت رین
در حالی که در نسخه اصلی الدن رینگ، شما میتوانستید ساعتها وقت صرف یادگیری الگوی حرکتی یک باس کنید، در بازی الدن رینگ نایت رین “زمان” لوکسترین دارایی شماست. اگر در مبارزه با باس نهایی بیش از حد معطل کنید، «تاریکی مطلق» تمام محیط را فرامیگیرد و نوار سلامت شما به صورت تصاعدی شروع به کم شدن میکند.
باسهای این بازی، از جمله «شوالیه خلأ» یا «ملکه مه»، دارای فازهای هجومی هستند که به طور خاص برای مقابله با یک تیم سه نفره طراحی شدهاند. برای مثال، ملکه مه ممکن است یکی از بازیکنان را در حبابی از انرژی زندانی کند و دو بازیکن دیگر موظف هستند در عرض چند ثانیه حباب را بشکنند، در غیر این صورت بازیکن زندانی فوراً کشته میشود. این مکانیسمهای “همکاری اجباری” باعث شده تا لذت پیروزی در Nightreign بسیار متفاوت از حس پیروزی انفرادی در سولزهای کلاسیک باشد.
گرافیک بازی الدن رینگ نایت رین
از منظر فنی، فرامسافتور در بازی الدن رینگ نایت رین بر روی تضاد رنگی (Contrast) تمرکز ویژهای کرده است. محیطهای بازی به شدت تاریک هستند و تنها منابع نور، جادوهای بازیکنان، مشعلها و نقاط درخشانِ «موهبت» هستند.
- تکنولوژی Ray Tracing: استفاده بهینه از رهگیری پرتو در انعکاس نور بر روی زرههای خیس و سطح دریاچههای لیمولد، اتمسفری به شدت گیرا ایجاد کرده است.
- طراحی دشمنان: دشمنان معمولی (Mobs) در این نسخه دارای افکتهای بصری “کابوسگونه” هستند؛ ذرات سیاهی که از بدن آنها ساطع میشود نشاندهنده قدرت گرفتن آنها از شب است. این جزئیات بصری به بازیکن کمک میکند تا بدون نگاه کردن به نوار سلامت دشمن، متوجه سطح قدرت او شود.
سیستم پیشرفت دائمی (Metaprogression)
یکی از چالشهای سبک روگلایت، ایجاد انگیزه برای تکرار است. در Nightreign، ارز جدیدی به نام «غبار شب» (Night Dust) وجود دارد. حتی اگر در یک ران شکست بخورید، مقداری از این غبار را به دست میآورید.
شما میتوانید این غبار را در «میزگرد» صرف ارتقای درخت مهارتهای دائمی کنید. این ارتقاها شامل مواردی مثل افزایش تعداد فلاسکهای سلامتی، شروع بازی با سطح قدرت بالاتر، یا شانس بیشتر برای پیدا کردن آیتمهای «Legendary» در طول بازی است. این سیستم باعث میشود که حتی تلخترین شکستها هم حسی از پیشرفت به همراه داشته باشند.
موسیقی و صداگذاری بازی الدن رینگ نایت رین: تنشی که رها نمیشود
«یوکا کیتامورا» و تیم آهنگسازی فرامسافتور در این اثر، موسیقیهای آرام و اتمسفریک را کنار گذاشته و به سراغ ریتمهای تند و کوبهای رفتهاند. موسیقی با گذشت زمان و نزدیک شدن به فاز شب، لایههای جدیدی از سازهای زهی و کرال (آواز گروهی) پیدا میکند که استرس و هیجان را به اوج میرساند. صداگذاری محیطی نیز خیرهکننده است؛ صدای پای موجوداتی که در تاریکی مطلق حرکت میکنند و شما آنها را نمیبینید، یکی از ترسناکترین تجربههای شنیداری در بازیهای اخیر است.
نقد فنی و چالشهای آنلاین Elden Ring: Nightreign
با وجود تمام درخششها، بازی Elden Ring: Nightreign خالی از ایراد نیست. بزرگترین نقطه ضعف بازی در حال حاضر، سیستم «نتکد» (Netcode) و پایداری سرورهاست. در یک بازی که واکنشهای میلیثانیهای سرنوشتساز هستند، کوچکترین “لگ” میتواند منجر به مرگ کل تیم شود. همچنین، بالانس نبودن برخی از کلاسها در نسخههای اولیه کاملاً مشهود است؛ به طوری که برخی کلاسها در نبرد با باسها بسیار قدرتمندتر از بقیه ظاهر میشوند.
تحلیل فلسفی بازی Elden Ring: Nightreign: آیا این هنوز یک “سولز” است؟
این سوالی است که در انجمنهای «بازیچی» بسیار بحث شده است. حقیقت این است که Elden Ring: Nightreign فلسفه “صبر و تامل” سولز را با “سرعت و غریزه” جایگزین کرده است. این یک تکامل است، نه یک انحراف. فرامسافتور با این بازی نشان داد که مکانیکهای سختگیرانه مبارزه میتواند در قالبهای مدرنتری مثل روگلایت هم به خوبی جواب بدهد.
جمعبندی: ضیافتی برای عاشقان چالش
Elden Ring: Nightreign اثری است که شاید در نگاه اول برای طرفداران سنتی کمی غریبه به نظر برسد، اما به محض اینکه اولین ران موفق خود را با دو دوست دیگر تجربه کنید، جادوی آن شما را میگیرد. این بازی نه تنها ادای احترامی به دنیای الدن رینگ است، بلکه مسیری جدید را برای آینده بازیهای چندنفره چالشبرانگیز ترسیم میکند.
اگر به دنبال تجربهای هستید که در آن هر ثانیه ارزشمند است، هر انتخاب سرنوشتساز است و هر پیروزی با فریاد شادی همراه است، Nightreign برای شما ساخته شده است. آماده باشید؛ چرا که در لیمولد، شب بسیار طولانی و پر از وحشت است، اما نوری که از همکاری ساطع میشود، میتواند هر تاریکی را بشکافد.
نمره نهایی بازیچی: ۸.۸ از ۱۰
- گرافیک: ۹/۱۰
- گیمپلی: ۹.۵/۱۰
- موسیقی: ۹/۱۰
- ارزش تکرار: ۸.۵/۱۰

