بررسی بازی Mafia: The Old Country

بررسی بازی Mafia: The Old Country : داستان

بازی در اوایل قرن بیستم آغاز می‌شود و شما در نقش جوانی به نام انزو فاوَرا هستید که تازه از معادن گوگرد دوران کودکی‌اش برگشته است. انزو از آنجا فرار کرد و الان در تاکستان “دون توریزی” کار می‌کند.

دون توریزی، مافیای سیسیلی است که دارایی مردم منطقه در برابر راهزنان کوهستان محافظت می‌کند و در ازای آن پولی دریافت می‌کند.
در بازی کردن و بررسی مافیا د اولد کانتری، موضوع اصلی‌ای که از آن خوشم آمد، سرگذشت تحول شخصیت انزو از یک پسر معصوم به عضو خون‌خورده و پذیرفته شده خاندان توریزی بود. جایی که انزو برای اولین بار ماموریت‌های جمع آوری پول از کسب و کارها همراه «لوکا»، دست راست دون و «چزاره»، یکی از اعضای رسمی خانواده می‌شود.

شخصیت‌های لوکا و چزاره، نسخه‌های مافیایی شیطان و فرشته هستند. لوکا آدمی صبور که به استفاده از خشونت در مواقع ضرور اعتقاد دارد و چزاره، اول شلیک می‌کند و بعد سوال می‌پرسد. این دو شبیه به مایکل و ترور هستند که انگار فرانکلین نقش انزو را دارد، واقعیتش یاد GTA5 افتادم.
در اولین مأموریت، به مزرعه‌دار زیتونی یه نام مارکو سر زدیم. مارکو این بار در پرداخت پول خود دیر کرده است، لوکا یک تفنگ بدون گلوله به انزو می‌دهد تا مارکو را بترساند و این شروع داستان بازی‌ است‌. در نهایت بدون گلوله‌ای پول را از گاو صندوق مارکو برداشتم. و داستان قرار است کاملا به نرمی پیش برود.

در ایستگاه دوم اما، اوضاع کمی بالا گرفت. بعد از آن‌که با اسب از میان مناظر زیبای سیسیل گذشتیم، به مزرعه‌ی «آقای بانگالینو» رسیدیم؛ جایی که کارگرانش به رهبری مردی به‌نام «مانوئله» اعتصاب کرده‌اند. لوکا با لحنی محکم به آن‌ها گفت:

«ما این‌جا اعتصاب نمی‌خوایم، مانوئله. تو و دوستات باید برگردید سر کار. این برای تجارت بده.»
مانوئله چاقویی بیرون می‌کشد و جدی‌ترین سلاح Mafia: The Old Country را رو می‌کند. چاقوهای جدیدی وجود دارند که هر کدام ویژگی‌های مختلفی دارند که فراتر از ظاهر، سبک مبارزه خاص خود را دارند.
در مبارزات با چاقو حرکات متنوعی دارید: ضربات فرو رونده، برشی، دفاع با تیغه، و جاخالی دادن.درست مثل سری Batman: Arkham، حملات سنگین را نمی‌توان دفاع کرد و باید با جاخالی پاسخ داد.

در پایان فصل سوم مافیا د اولد کانتری که یک ماموریت جمع‌آوری دیگر باقی مانده بود، اوضاع بهم میریزد. در بازدید از کشاورزی به نام فیکرا، او به خاطر دزدیده شدن پمپ آبش پرخاش می‌کند و از محافظت دون توریزی انتقاد می‌کند.
لوکا اسلحه پر شده را به انزو می‌دهد. این ماجرا چون به جیب دون توریزی ضربه میزند، خودش موجل یک تعقیب گریز در دامنه‌ی کوه می‌شود. میان دو کمپ جداگانه‌ی راهزنان، تا نهایتاً به درگیری سنگینی برسیم که در آن با ده‌ها راهزن روبه‌رو شده و آن‌ها را با شلیک‌های فراوان از سر راه برداشتیم تا پمپ آب را پس بگیریم.

جهان در بازی Mafia: The Old Country باز نیست ولی گسترده و متنوع است. شما می توانید در حالت Explore Mode در دنیای این بازی آزادانه گشت بزنید و به اکتشاف بپردازید. با این حال خبری از ماموریت های فرعی یا دشمنانی که ناگاه به شما حمله می کنند در این بازی وجود ندارد. با این حال سازنده تلاش کرده است که تمامی تمرکز خود را بر داستان گذاشته و از پراکندگی در این بازی جلوگیری به عمل بیاورد.

آیتم هایی برای جمع آوری در دنیای بازی مافیا د اولد کانتری وجود دارند که پاداش خاصی را به گیمر نمی دهند و یا صرفا یک پاداش تاچیز خواهند داشت ولی در نهایت باید بگوییم که گیم پلی داستان محور بازی در بهترین حالت وجود داشته و داستان و شخصیت ها را در مرکز توجه نگه می دارد. این مسئله به خصوص برای طرفداران سری مافیا بسیار جذاب خواهد بود.

شخصیت پردازی، سفر آرام از بی گناهی تا بی رحمی

شخصیت پردازی همیشه یکی از ستون های اصلی سری مافیا بوده؛ خلق آدم هایی که در مرز خاکستری قدم می‌زنند و تصمیماتشان بین وفاداری و جاه طلبی در نوسان است. در Mafia: The Old Country این ویژگی حول محور انزو فاوارا ادامه پیدا می‌کند.

او در آغاز جوانی است با آرزوهای ساده فرار از فقر، رسیدن به امنیت و به دست آوردن جایگاه. اما بازی با صبر و حوصله نشان می‌دهد که هر قدم در این مسیر، بخشی از بی گناهی او را می گیرد و با واقعیت سرد دنیای مافیا جایگزین می کند. این تغییر ناگهانی یا اغراق آمیز نیست؛ بلکه در لحظات کوچک شکل می گیرد سکوتی پیش از کشیدن ماشه، مکثی کوتاه پیش از امضای یک توافق خونین یا حتی تردیدی که در نگاهش پیدا است.

با این حال، روایت این مسیر همیشه بی نقص نیست. بعضی تصمیم های مهم انزو بدون زمینه چینی کافی اتفاق می افتد و همین باعث می شود منطق داستان کمی سست به نظر برسد. مثلا در یکی از مراحل، تغییر موضع سریع او نسبت به یک متحد، بیش از حد شتاب زده است.

شخصیت های فرعی هم تاثیر زیادی در داستان دارند. سالوواتوره، رئیس کاریزماتیک و بی رحم خانواده، نمونه همان رهبران مافیایی است که هم نقش پدر را بازی می کنند و هم قاضی را. روزا، با هوش و اراده‌اش، صرفا یک همراه عاشقانه نیست و در چند لحظه کلیدی، حتی مسیر تصمیمات انزو را تغییر می‌دهد.

انزو و روزا در The Old Country شبیه دو آدم معمولی‌ هستند که وسط یه دنیای خیلی نامعمول گیر افتادند. انزو تمام عمرش با خطر، دروغ و بده‌بستان‌های کثیف سر و کار داشته، ولی وقتی کنار روزاست، انگار همه‌ی این‌ها برای چند لحظه از یادش می‌رود. روزا براش فقط یک عشق نیست، بلکه یادآور همون زندگی ساده و بی‌دغدغه‌ایه که شاید هیچ‌وقت فرصت تجربه‌ش رو نداشته است. در نگاه و آغوشش، حس امنیت و خانه پیدا می‌کند. ولی همیشه گوشه‌ای از ذهنش می‌داند که این دنیا، انسان‌های عاشق را راحت نخواهد گذاشت.

با این حال، بعضی کاراکترها فقط در چند ماموریت حضور دارند و بعد بدون جمع‌بندی حذف می‌شوند؛ موضوعی که باعث می‌شود پیوستگی روابط داستان کمی ضربه بخورد. در ادامه به گیم پلی بازی Mafia: The Old Country خواهیم پرداخت.

خرید اکانت قانونی Mafia: The Old Country برای ps5

بررسی بازی Mafia: The Old Country : گیم‌پلی، حفظ اصالت یا کهنگی

بازی Mafia: The Old Country به‌طرز قابل‌توجهی به اصول و سنت‌های موجود در سری مافیا وفادار مانده است. این اثر به‌ویژه بر پایه تیراندازی سوم شخص، مبارزات نزدیک و ماموریت‌های خطی شکل گرفته است. این انتخاب می‌تواند هم به‌عنوان یک نقطه قوت و هم به‌عنوان یک نقطه ضعف تلقی شود. ساختار بازی به‌طور کامل خطی است و طراحی مراحل آن شبیه به نسخه اول است که شامل ورود به ماموریت، پیشروی از نقطه A به B و پایان با یک کات‌سین داستانی می‌شود.

تیراندازی سوم شخص به‌عنوان اساس مبارزات، با استفاده از سلاح‌های گرم نظیر شاتگان قدیمی، تپانچه هفت‌تیر و تفنگ گلنگدنی، حس خاصی را القا می‌کند. با این حال، مکانیک‌های پناه‌گیری و انیمیشن‌ها در مقایسه با استانداردهای امروزی، کمی خشک به نظر می‌رسند. تیراندازی در این بازی حس سنگینی و واقع‌گرایی دارد و هر شلیک از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این موضوع برای طرفداران قدیمی می‌تواند بسیار لذت‌بخش باشد، اما بازیکنانی که به اکشن سریع‌تر عادت کرده‌اند، ممکن است آن را کند و بی‌تحرک احساس کنند.

طراحی مراحل این بازی به‌طور همزمان دارای قوت و ضعف است. سازندگان سعی کرده‌اند با بازگشت به ریشه‌های فرنچایز، فضاسازی متمرکز و روایت خطی را به‌صورت سینمایی حفظ کنند. مراحل به‌طور کامل خطی هستند و مسیرها و اهداف از پیش تعیین‌شده‌اند و پیشروی بدون هیچ‌گونه آزادی عملی صورت می‌گیرد. این نظم و ریتم دقیقی ایجاد می‌کند، اما حس کنجکاوی و تنوع در آن کم است. در دنیایی که بازیکنان به گیم‌پلی آزاد عادت کرده‌اند، این خطی بودن و نبود حس کنجکاوی در مسیر بازی می‌تواند به‌طور محسوسی حوصله‌سربر باشد.

با این حال، هدایت بصری بازی به‌خوبی طراحی شده است. نورپردازی، کنتراست رنگ‌ها و نشانه‌گذاری محیطی کمک می‌کند تا مسیر و اهداف به‌وضوح مشخص شوند. نقاط کاور ثابت و تکراری هستند و دشمنان معمولاً در خط دید مستقیم قرار دارند. این وضعیت باعث می‌شود که مبارزات شبیه به شلیک‌های نوبتی از پشت مانع به‌سادگی انجام شود و درگیری‌های پویا و پرتنش به شمار نیایند.

هوش مصنوعی دشمنان نیز اغلب پیش‌بینی‌پذیر بوده و هماهنگی تیمی ندارند، که این امر انتظار بیشتری را برای یک بازی با این محوریت به‌وجود می‌آورد. نکته مثبت بازی، وجود لحظات آرام بین درگیری‌هاست. پس از نبردهای شدید، فرصتی برای گشت‌وگذار و دیالوگ وجود دارد که به باورپذیری شخصیت‌ها کمک می‌کند. اما این ریتم تنوع ندارد و مراحل به الگوی تکراری از چند نبرد بزرگ و چند لحظه آرام محدود می‌شوند. مراحل تعقیب و فرار با وسایل نقلیه نیز نیاز به بررسی دارند، چراکه کنترل ماشین‌ها گاهی کند و سنگین است و مسیرهای تعقیب ساده و کم‌چالش هستند.

روایت محیطی بازی نیز بسیار خوب است. از کوچه‌های سنگفرش سیسیل تا بازارهای سنتی، پر از جزئیات و داستان‌های پنهان است. با این حال، این المان‌ها کمتر در گیم‌پلی وارد می‌شوند و بیشتر جنبه تزئینی دارند. تکرار الگوهای مراحل و ساختار مشابه در لوکیشن‌های مختلف، حس تکراری بودن ایجاد می‌کند. اگرچه این موضوع می‌تواند با فضای تاریخی و محدودیت داستانی توجیه‌پذیر باشد، اما استفاده از عناصر تعاملی بیشتر می‌توانست تنوع بیشتری به‌وجود آورد. مبارزات نزدیک با چاقو در ابتدا هیجان‌انگیز هستند، اما با گذر زمان به‌طور محسوسی تکراری می‌شوند.

مخفی‌کاری در بازی مافیا د اولد کانتری وجود دارد، اما عمق ندارد و اغلب به درگیری‌های مستقیم ختم می‌شود. تنوع ماموریت‌ها در سطح متوسطی قرار دارد و شامل نفوذ، کمین، تعقیب و دفاع است؛ اما الگوی پیشروی ثابت و انعطاف‌پذیری کمی دارد. یکی از ماموریت‌های خاص، نفوذ شبانه به باغ زیتون است که با طراحی نور و صدا، حس واقعی تعقیب و خطر را منتقل می‌کند.

این نشان می‌دهد که بازی مافیا د اولد کانتری هنوز قابلیت خلق لحظات به‌یادماندنی را دارد. به‌طور کلی، گیم‌پلی The Old Country تجربه‌ای کلاسیک و داستان‌محور است که طرفداران قدیمی را راضی می‌کند. اما برای آن دسته از افرادی که به دنبال سیستم‌های مدرن و آزادی عمل بیشتر هستند، این بازی ممکن است محدود و تکراری به‌نظر برسد. در حالی که داستان و فضاسازی در این بازی بسیار قوی است، ضعف‌های هوش مصنوعی، تکرار مبارزات و طراحی مراحل، کمبود چالش و تنوع را به‌وجود آورده است.

The Old Country یک بازی است که بیشتر برای دوستداران فرنچایز، لذت‌بخش بوده و از این حیث با ویژگی‌های داستانی و فضاسازی‌اش، از گیم‌پلی هیجان‌انگیز و نوآورانه عقب‌تر است. این موضوع در کل سری بازی‌های مافیا صادق است و به وضوح نشان می‌دهد که بازی از نظر گیم‌پلی و طراحی مراحل در چرخه تکرار گرفتار شده است.

بررسی مافیا د اولد کانتری : جلوه‌های بصری و صوتی

Mafia: The Old Country با استفاده از Unreal Engine 5، یکی از زیباترین بازی‌های سال 2025 است. نقشه سیسیل، از تاکستان‌های سرسبز تا خیابان‌های خاکی و تپه‌های آفتابی، با جزئیات خیره‌کننده بازسازی شده و به درک بیشتر حال و هوای آن دوره کمک می‌کند. مدل‌های شخصیت‌ها، انیمیشن‌های صورت، و نورپردازی بازی، به‌ویژه در صحنه‌های سینمایی، از کیفیت بالایی برخوردارند. با این حال، برخی مشکلات فنی مانند افت فریم گاه‌به‌گاه در تنظیمات گرافیکی بالا (حتی روی کامپیوترهای قدرتمند با RTX 3080 Ti) مشاهده شده است.

طراحی صوتی بازی مافیا د اولد کانتری نیز درخشان است. موسیقی متن، که ترکیبی از ملودی‌های سنتی سیسیلی و ارکسترال است، اتمسفر بازی را تقویت می‌کند. صداپیشگی، به‌ویژه در گویش سیسیلی، حس اصالت ایتالیایی را به اوج می‌رساند و دیالوگ‌ها را به تجربه‌ای احساسی و درگیرکننده تبدیل می‌کند.